برای هم طناب اولم

   یک، دو ، سه ، چهار

    دردهای بی شمار

   من و کاظم فریدیان هردو برای اولین بار مرداد ماه سال ۸۰ دیواره علم کوه رو صعود کردیم . صعود مسیر  ۵۲+ شکوه . این صعود انقدر زیبا و خاطره برانگیز بود که از ذهن هیچکدوم ما بیرون نرفته . درسته زیاد با کاظم ارتباط ندارم دیگه ، اما دورادور مثل همه اخبارشو دارم . اما اینجا جایی بود که احساس میکنم یه قهرمان ملی باید می بود ... به کاظم این چند جمله رو  میگم :

داداش زیاد سرطناب رفتی ، نوبته منه

باز داری کلک میزنی و طولای خوشگلشو میخوای خودت تنهایی بری؟

         

                               

ده ! آخه اگه نگم که میپکم..

 

 

سنگ میکشیدیم بر دوش

       سنگ الفاظ را

                            سنگ قوافی را

        و از استمرار تحجر و استبداد مینالیدیم .

                      (آی احمد خوشبحالت این روزها نیستی)

رنج امروز مرا

   این الفاظ موزون و ناموزون

                       حتی ذره ای

                                       حتی لحظه ای کفایت نمیکنند

من در میان این هجمه دروغ ردی و نشانه ای  از نیکی نمیبینم

   آه از تزویر

        آه از این سنگدلی سیاه که در خیابانها جاریست

                                  من دیگر از خودم هم خسته ام .

                                                  من نه از بار سنگین الفاظ ، نه از بار قوافی

                                                             که من از کشیدن نام انسان بردوش خسته ام ..

دلم خسته

   تنم فرسوده

        و تنها

                و نگاهی لبالب پر از عذاب جمله آدمها

        (دیگر حتی از تکرار اسم حقیر آدم نیز خسته ام

               مرا دیگر توان دیدن رنج ایران نیست  ) .

 تهران - به تاریخ همین امروز

 

 

روز زمین

لوگوی گوگل در روز زمین

چقدر گستاخانه به خودمون روز زمین رو تبریک میگیم ..  

تشکر

از تمامی دوستانی که در طی روزهای بیماری با من تماس گرفتند و یا در بیمارستان حضور پیدا کردند ، تشکر میکنم و امیدوارم همه ، همیشه سالم و موفق باشید .

روز جهانی کوهستان

روز جهانی کوهستان : لطفا به آینده کوهستان بیشتر فکر کنید..

عکس های بیشتر از پرهام رضازاده عکاس عکس فوق را در فوتوبلاگ  ببینید

کوه ها و آدم ها

داشتم وبسایت علی پارسایی (همون پارسا یا علی که براتون تا حالا چندین بار کامنت مودبانه و فنی گذاشته) رو میخوندم . آره همونکه لینکش این بقل تو پیوندها هست و هر وقت بهش سر میزنی یه صفحه خونسرد و بی تغییر رو میبینی . از خوندن کلمات مربی و دوست عزیزم در مورد مرگ در ۸۰۰۰ چنان متاثر شدم که دلم نیومد مطلبو براتون لینکش نکنم:

Magic line

کوه ، مرگ انتخاب ما...

من لستر نیستم(من از حال و همه آنچه در آن دارم لذت میبرم )

"آرزوهايي كه حرام شدند"

جادوگري که درروي درخت انجير زندگي ميكند به لسترگفت : يه آرزو کن تا برآورده کنم .

لستر هم با زرنگي آرزو کرد دو تا آرزوي ديگر هم داشته باشد

بعد با هرکدام از اين سه آرزو، سه آرزوي ديگر آرزو کرد

آرزوهايش شد نه آرزو با سه آرزوي قبلي

بعد با هر کدام از اين دوازده آرزو سه آرزو ديگر خواست

که تعداد آرزوهايش رسيد به ۴۶ يا ۵٢ يا ...

به هرحال ازهرآرزويش استفاده کرد براي خواستن يه آرزوي ديگر

تا وقتي که تعداد آرزوهايش رسيد به ...

۵ ميليارد و هفت ميليون و ١٨ هزار و ٣۴ آرزو

بعد آرزوهايش را پهن کردروي زمين و شروع کرد به کف زدن و رقصيدن

جست خيز کردن و آواز خواندن

و آرزو کردن براي داشتن آرزوهاي بيشتر

بيشترو بيشتر

درحالي که ديگران مي خنديدند و گريه مي کردند

عشق مي ورزيدند و محبت مي کردند

لستر وسط آرزوهايش نشست

آنها را روي هم ريخت تا شد مثل يك تپه طلا

و نشست به شمردنشان تا ........

پير شد

و بعد يك شب او را پيدا کردند در حالي که مرده بود

و آرزوهايش دورو برش تلنبار شده بودند

آرزوهايش را شمردند

حتي يكي از آنها هم گم نشده بود

همشان نو بودند و برق مي زدند

بفرمائيد چند تا برداريد

به ياد لستر هم باشيد

آه دردنياي سيب ها و بوسه ها و کفش ها

همه آرزوهايش را با خواستن آرزوهاي بيشتر حرام کرد !!!

شعراز: شل سيلور استاين

ای ایران ایران ایران

IranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIran

سفر برای وطن

ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس ،
  چه سفرها کرده ایم ، چه سفرها کرده ایم

ما برای بوسیدن خاک سر قله ها ،
   چه خطرها کرده ایم ، چه خطرها کرده ایم

ما برای آنکه ایران خانه ی خوبان شود ،
  رنج دوران برده ایم ، رنج دوران برده ایم

ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود ،
  خون دل ها خورده ایم ، خون دل ها خورده ایم

ما برای بوییدن بوی گل نسترن ،
  چه سفرها کرده ایم ، چه سفرها کرده ایم

ما برای نوشیدن شورابه های کویر ،
  چه خطرها کرده ایم ، چه خطرها کرده ایم 

ما برای خواندن این قصه ی عشق به خاک ،
  رنج دوران برده ایم ، رنج دوران برده ایم

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک ،
  خون دل ها خورده ایم ، خون دل ها خورده ایم ...

شعر از  کوهنورد و شاعر زنده یاد نادر ابراهیمی

IranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIranIran

سال نو مبارک

امیدوارم سال خوب و خوشی را آغاز کنید همراه با موفقیت روزافزون.

 

در ستایش آنکه ابر مردیست ....

قله k2 در شمال پاکستان

بعد عمری که تو این مملکت کوهنوردی - سنگ نوردی -یخ نوردی و صعود دیواره بلند و یخچال انجام میشه متاسفانه هنوز 5% از مردم کشورمون حداقل با این کلمات آشنا نیستن و اونایی هم که آشنان اونو خطر محض میدونن . بارها شده که به دوستان شما که سنگ نوردی میکنن گفتن آقا بیا بی خیال این رشته برو سراغ یه ورزش که آدم حسابیا سراغش میرن .... حال وای به حال دیواره نوردی ، یخ نوردی بلند و صعودهای اکسپدیشن داخلی یا خارجی زیر 8000 یا بالای 8000 .
سالی حداقل 200 نفر در منطقه علم کوه صعود تابستانی خوب انجام میدن . سالهاست علم کوه پذیرای کوه نوردان و سنگ نوردان فوق العاده فنی ماست . چه ابر مردانی آنجا شهید شدن و هنوز ما بر فراز اندام یخ زده شان ثابت میکشیم تا به دیواره زیبای علم کوه برسیم .
در یک روز تعطیل حداقل 150 طول در منطقه پل خواب کرج صعود میشود . بند یخچال ،بیسوتون ، لجور ، اخلومد (دره ای سرتاسر دیواره )و ... را خودتان بهتر میشناسید اما چه کسی تا به حال جسارت کرد مردم را از طریق رسانه ها از کیهان بچه ها تا شبکه های ماهواره ای معرفی کند ؟؟؟مطمئن باشید حتی مستند سازی از دیواره نوردی هم سود دارد چون مردم از هیجان آن خوششان می آید . آیا کسی بود که فیلم حد عمود را ببیند و اعتراض کند که آقا چرا فرند را میخ و axe یا تبر یخ را کلنگ ترجمه کردند؟؟؟ در فیلم حد عمود هزاران ایراد فنی وجود داشت چه قبل از دوبلاژ و چه بعد از دوبلاژ که بد تر هم شد.
متاسفانه جوی در ورزش وجود دارد که ناشی از روحیه رقابت طلبی و تمایل به نمایش شخصی است که این اصلا با منش کوهنوردی سازگار نیست ، اما متاسفانه این نه تنها جلو پیشرفت و اشاعه کوهنوردی را میگیره بلکه وضعه فعلی آنرا نیز بغرنج مینماید .
این مقدمه که گفتم به علت پخش مستندی در شبکه 4 سیما بود که آقای رضا نظام دوست ساختند و کاظم فریدیان و صعودش را هر جند اندک معرفی کرد ، اما دوستانی که نه کوهنوردان قابلی هستند و نه فیلمسازان کوه ساز و نه هیچ چیز مفید دیگری معترض به هزار محل اعتراض شده اندحال آنکه معترض اصلی و صاحب حق خود از اعتراض اولیه خودشان به علت قال یک عده هوچی پشیمان از اعاده حق شدند(از اینجا با یک کلیک به وبلاگ گروهپویای مشهد بروید).
من توجه این دوستان را خواستم به این موضوع بکنم که کلماتشان را در راه معرفی کوه نوردی استفاده بکنند و گرنه این گونه کلمات خسته کننده فقط مشتری وبلاگ را گم میکند (اگر قصد کمکی به کوهنوردی ایران دارند)و من هم دیگر استفاده نخواهم کرد . به فدراسیون کوه نوردی و سایر دوستان هم که دستی برآتش دارند پیشنهاد میکنم سعی در معرفی کوهنوردی در رسانه های مختلف (مخصوصا دیداری )بنمایند که تبلیغات در جنب کوهنوردی منبع درآمد خوبیست و این در کشور ما رشد نکرده هرچند معرفی قسمتهای گمنام ورزش ما به خودی خود جذب بودجه میکند چون احساسات و هیجان بینندگان را بر می انگیزد.راستی بد نمی دانم که نکاتی که آقای ثابتیان در اینجا متذکر شده اند را ببینید . ضمنا آقای فرشید فاریابی هم در اینجا نوشتار مفصلی آورده اند .

کاش دوستان سعی کنند رقابت واقعی را در کوهستان به نمایش بگذارند و کار ستانی بی بدیل نمایش دهند. (فیلم و عکس و گزارش برنامه هم یادشون نره تا مثل من مجبور نشن عکس از سایت دیگران کش برن)